دیدگاه مليون ايران

جستاری بر حکم محاربه

لهراسب زینالی

14 ژانویه 2010

به چه کسی و گروهی محارب و یا محاربه گفته می شود.

طبق آیه 33 سوره مائده محارب کسی است که بر علیه الله ، پیغمبر و قرآن قیام مسلحانه کرده باشد.

سئوال ما ملت از حکومت اسلامی این است:

آیا کسانی که در تظاهرات های بعد انتخابات در پایتخت و یا دیگر نقاط کشور شرکت نموده بودند، قیام مسلحانه بر علیه الله، پیغمبر و قرآن بوده است؟

اصل بیست و هفتم قانون اساسی جمهور اسلامی می گوید:

تشکیل اجتماعات و راه‌ پیمایی ها، بدون حمل‌ سلاح‌، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است‌.

آیا راهپیمایی و اعتراضات بدون خشونت مردم ایران و شعار الله اکبر و یا حسین بر ضد مبانی اسلام است؟!

همگان بروشنی می دانند که حکومت جمهوری اسلامی به رهبری آیت الله خامنه ای دو رکن اصلی حاکم بر کشور و ملت ایران یعنی آیه 33 سوره مائده قرآن که حکم اسلامی است و اصل بیست و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی را به سود رژیم تحت حاکمیت خود و شرکایش به ویژه بعد انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری تفسیر و اجرا نموده اند و این عمل بر خلاف اسلام و قانون اساسی است.

جای هیچگونه تردیدی نیست که ایرانیان مردمانی بسیار صبور و بردباری هستند و سره را از ناسره بدرستی تشخیص می دهند، پس ملتی که از چنین پایه های درک اجتماعی برخودار بوده و از بزرگترین طوفان های تاریخی پرفراز و نشیب خود سربلند بیرون آمده، بدرستی تشخیص می دهد که حکومت حاکم بر او در چه جایگاهی قرار دارد. حق یا باطل.

رژیم جمهوری اسلامی در تشخیص اکثریت نود درصدی ملت ایران بر اثر سه دهه عمل کرد بر آنها اعتبار خود را از دست داده است و دیگر مورد قبول و پذیرش آنها نیست. ملت ایران قصد داشتند طبق قانون اساسی حاکم بر کشور، قدرت را از بخشی از حکومت پس بگیریند ولی رهبران با بی اعتنای و دست بردن بر رأی آنها این امکان قانونی را از آنها سلب کرده و دولت غیر منتخب و غیر قانونی را بر خلاف تمامی معیارهای جهانی و حتا خود جمهوری اسلامی بر مسند قدرت نشاندند. در چنین وضعیتی مردم چاره ای غیراز اعتراض بدون خشونت نداشته و طبق اصل بیست و هفتم قانون اساسی دست به راهپیمایی میلیونی زدند و بسیار مدنی خواستار پس گرفتن رای خود بودند. رهبری حکومت با زیر پا گذاشتن قانون اساسی و با استفاده عجولانه از حکم حکومتی که به بنظر بنده بسیار هم بر روی آن حکم حساب باز کرده بود و تصور می کرد که سخن ولی مطلقه فقیه فصل الخطاب خواهد بود و قبل از تائید شورای نگهبان که روش سی ساله جمهوری اسلامی بوده، نتیجه انتخابات و پیرو آن رئیس جمهور غیر منتخب مردم را در کمال شگفتی تائید نمود و از آن روز رشته باریک بین ملت و حکومت را باریکتر کرد.

از آن پس مردم به رهبری خردمندانه رهبران خود که اندک اندک به یک جنبش ملی و فراگیر بنام جنبش سبز لقب یافت توانستند در مناسبت های گوناگون اعتراض مدنی خود را بگوش حکومت نا انصاف و ستمکار برسانند و حاصل آن سرکوب بی رحمانه، زندان، تجاوز و کشتار ده ها تن از مردم بی گناه و بی دفاع ایران از سوی حکومت بی رحم بود. در فرهنگ اکثریت ملت ایران عاشورا روز مذهبی خاصی بوده که امام سوم شیعیان و یارانش به دست نیروهای یزید شهید می شود . شگفتی اینجاست که حکومت ایران که خود را بمثابه حکومت عدل علی دانسته و رهبری آن خود را نایب امام زمان و ولی امر مسلمین می نامد در این روز ضمن سرکوب بسیار بی رحمانه و زندانی کردن هزاران نفر، با بزیر گرفتن آنها با اتومبیل و با گشودن آتش و کشتار مردمی که اغلب آنها مشغول عزاداری بودند و یا برای اعتراض به حق از دست رفته شان بصورت مسالمت آمیز راه پیمایی می کردند، خیابان های شهرها را باخون عزاداران رنگین کرد.

بنظر می رسد دیگر هیچگونه پیوندی مابین حکومت و ملت نمانده است و اکثریت مطلق مردم ایران خواهان برچیده شدن کلیت نظام اسلامی هستند و حکومت نیز این را بدرستی درک کرده است. از این روی می خواهد از آخرین حربه دینی خود یعنی محاربه جهت سرکوب و کشتار ملت خود استفاده کند. در چند روز گذشته مقامات کلیدی جمهور اسلامی از واژه شوم محارب برای آزادیخواهان استفاده کردند. آیت الله علم الهدی در راهپیمایی دولتی تهران، احمد جنتی در خطبه های نماز جمعه تهران، مصطفی محمد نجار وزیر کشور، اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی کل کشور، غلامحسین محسنى ‌اژه‌اى دادستان کل کشور، علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی و طرحی دو فوریتی برای تسریع در اجرای حکم کسانی که به محاربه محکوم می شوند با نظریه پردازی روح الله حسینیان به مجلس ارائه شده است.

همان طوری که عرض کردم محارب کسی است که بر علیه الله، پیغمبر و قرآن قیام مسلحانه کرده باشد. ولی کسانی که امروزه در زندان های جمهوری اسلامی به حکم محاربه محکوم شده اند نه تنها بر علیه الله، پیغمبر و قران قیام مسلحانه نکرده اند بلکه بر طبق اصل بیست و هفتم قانون اساسی جمهور اسلامی در جهت احقاق حقوق از دست رفته خود اعتراض مسالمت آمیز و بدون خشونت نموده اند. ثبت این اعتراض ها وانتشار این فیلم های غیر حرفه ای، ولی مستند از طریق شاهراه جهانی اینترنت به ویژه یوتیوب، تویتر و فیس بوک که امروزه تبدیل به بازوی قدرتمند ملت ها بر علیه حکومت های مستبد شده است و جوانان ایران پایه گذار این نوع انقلاب در جهان شناخته می شوند بطوری که قیام آنها را facebook or twitter Revolutionیعنی انقلاب فیس بوک یا انقلاب یویتر نام گذاری کرده اند، سند محکمی بر جنایات ماموران و مزدوران حکومت می باشد.

آیا سرکوبگران بی انصاف حکومت که در جلوی چشم هزاران دوربین خبرنگاران شهروند و آگاه، جوانان و مردم بی گناه را بطور بی رحمانه مورد ضرب و شتم، بازداشت، قتل و حتا زیر گرفتن با اتومبیل پلیس و یا با شلیک مستقیم گلوله، آنها را به قتل می رسانند، محارب هستند؟ یا چند جوانی خشمگینی که جهت از بین بردن گاز اشک آور سطل زباله ای را هم به آتش کشیده باشند. کدام یک از این دو طرف محارب هستند!؟ پاسداران و بسیجی های تا دندان مسلح و آدم کش حکومت یا این جوانان که به پایمال شدن حقوق خود اعتراض می کنند؟

حضرت خامنه ای و آیت الله ها و سرداران شریک ظلم و حتا روشن فکران دینی و اصلاحاتچی های که هنوز هم بدنبال فرمان 8 ماده ای حضرت امام هستید، بدانید و آگاه باشید، دیگر صبر ما ملت به سر آمده است و دیگر ظلم و ستم و قتل و غارت این ملت و کشور تحت حکومت شماها بشهادت تمامی جهانیان از حد تحمل گذشته است و ما ملت ایران ناگزیر هستیم تکلیف خود را با تمامیت این حاکمیت و شما قوم ستمگر، فقر و فحشا پرور، ملت سوز و ایران بر باد ده یکسره کنیم و خواهیم کرد و یک بار دیگر ملت تاریخ ساز ایران به خود و به جهانیان ثابت خواهد نمود که در سرنوشت ملت ها هیچ نیرویی باندازه خود ملت ها تعیین کننده نمی باشد.

زنده باد آزادی و دمکراسی

پاینده باد ایران و ملت ایران

بازگشت به صفحه اول

ساير مطالب مربوط به ديدگاه