جمعه 7 اسفند 1388

در جايی خواندم که شما به عنوان يکی از رهروان امام خمينی بسيار مجذوب او بوديد. آيا ايشان همچنان يک مدل رفتاری و عملی برای شما هستند؟
ـ کاملاً درست است. من به امام علاقه داشته و دارم و ايشان را الگوی خود ميدانم. ايشان دارای تقوا، بصيرت و دورانديشی بودند.اين علاقه من پس از رحلت ايشان حتی افزايش يافت و اين به دليل حوادث و رخدادهايی بود که در آنزمان روی داد. امام کشور را در بدترين شرايط(دهه اول انقلاب) رهبری نمودند.آن زمان کشور در جنگ بود و سران بزرگ و کوچک کشور ترور و شهيد ميشدند. لذا با توجه به شرايط آن زمان ممکن است تصميم گيری های خاص نيز صورت گرفته باشد و گاهاً تند روی هايی صورت پذيرفته باشد. اما زمانی که من ميگويم الگو، نميخواهم بگويم الگويی بی عيب و نقص بوده است. ليکن تصميمات و رفتارها را بايد در همان زمان خودش مورد بررسی قرار داد و با آن شرايط که در آن هست بايد سنجيد.

بدترين کاری که به نام انقلاب انجام شده است چيست؟
ـ جمهوری اسلامی متشکل از جمهوريت و اسلاميت است. بدترين اتفاق آسيبی بود که به هردوی اين اصول وارد شد. اين کشور با نام جمهوری اسلامی ناميده ميشود. من نميخواهم بگويم همکنون چيزی از اين جمهوری اسلامی باقی نمانده، ولی آسيب بسيار جدی به آن وارد شده است.
اسلام آسيب ديده و جمهوريت که همان “ميزان رای ملت است” نيز آسيب ديده است.امام ميگفت تصميم نهايی با مردم است و هميشه تکيه به رای مردم ميکرد و در بدترين شرايط هم نگذاشت برای انتخابات ابهام رخ دهد. ما وعده هايی به مردم داديم که آن وعده ها آسيب ديده است.
بحث ما براندازی نظام نيست بلکه اصلاح است. هنوز به جمهوری اسلامی معتقدم ولی نه به جمهوری اسلامی اينچنينی! جمهوری اسلامی که به مردم وعده داده بوديم. جمهوری اسلامی که ۹۸% رای مردم را همراه خود داشت.جمهوری اسلامی که انتخابات آزاد داشته باشد و نه انتخابات مهندسی شده. از طرفی به اسلام مترقی،اسلام رافت،اسلام محبت معتقدم و نه اسلام خشونت و اسلام خرافی!

نخست وزير ايتاليا با اعمال تحريم عليه ايران موافقت کرده است. نظر شما در رابطه با اعمال تحريم عليه ايران چيست؟
ـ روابط مجالس ايران و ايتاليا در زمان رياست بنده بسيار خوب بود. حضور من در ايتاليا در آن زمان و سفر ۲ رئيس مجلس ايتاليا به ايران نشان از روابط خوب سياسی ميان دو کشور بود. حتی نامه روسای مجالس ايتاليا به سران حکومت ايران در خصوص پيامدهای بازداشت من، گويای آن روابط است که اين جای تقدير و تشکر از روسا و نمايندگان مجلس ايتاليا را دارد.
اما من در رابطه با تحريم کاملاً مخالفم. زيرا تحريم ايجاد فشار بر مردم است . اين فشارها به به فشارهای اقتصادی و … که بر اثر سياست های غلط دولت بر مردم وارد ميشود، می افزايد. بی ترديد سخنان ناسنجيده و مواضع غلطی که دولت در سياست داخلی و خارجی خود داشته برای مردم پيامدهای سنگينی به همراه داشته است.

آيا هنوز باور داريد که بايد از مردم در اداره دولت استفاده نمود؟آيا به حضور بخش خصوصی در اداره بخش هايی از دولت اعتقاد داريد؟
ـ من معتقدم تا آنجا که ميتوانيم بايد بخش خصوصی را فعال کنيم ولی بايد موارد و ظرفيت هايش بررسی شود.

پيش از انتخابات تصور ميکرديد اين اتفاقات روی دهد؟(چه از جانب حکومت و چه از جانب مردم)
ـ من پيش بينی نمی کردم حکومت و دولت اين کار را انجام دهند و تا اين ميزان در رای مردم مهندسی عمل نمايند. از طرف ديگر حکومت بعد از انتخابات اقدام به سر سختی و عدم مدارابا مردم نمود که اين باعث چنين مسائلی شد. در روز اول مردم ميگفتند رای من کو؟ اين مردم همان مردم هستند. اما حالا چه بر سرشان آمده که چنين شعارهايی ميدهند؟ مردم به دنبال انتخابات سالم و بازگشت رای شان هستند.

تحت چه شرايطی شما آماده مصالحه با احمدی نژاد و دولت وی هستيد؟
ـ من خودم را رهبر جنبش مردمی سبز نميدانم. من خودم را عضوی از اين جنبش و حرکت اصلاحی ميدانم. حرکت من بازگشت به خواست مردم و آرمان های آنان است که آن حاکميت خود مردم است. من با احمدی نژاد نه دعوای شخصی دارم و نه صلح و سازش! ما دولت آقای احمدی نژاد را دولت مستقر ميدانيم که بايد پاسخگو باشد ولی دولت را شرعی و قانونی نميدانيم. از طرفی ديگر من کسی نيستم که بخواهم با کسی مصالحه کنم. مردم بايد تشخيص دهند که با دولت مصالحه کنند يا نه! مردم به اين دولت اشکال دارند و مردم اند که مديريت را قبول ندارند.مردم قبول ندارند اين شيوه ای را که احمدی نژاد در برخورد با دنيا در پيش گرفته است و ما هم جزئی از همان مردم هستيم.

آيا فکر ميکنيد جمهوری اسلامی بتواند با آمريکا رابطه برقرار کند؟
ـ بارها گفتيم فقط با اسرائيل آن هم به دليل آواره نمودن عده انسان از وطن و سرزمين شان، ارتباط برقرار نميکنيم. رابطه عادلانه و با احترام متقابل ضمن در نظر گرفتن حقوق دو طرف مطلوبست.ليکن اين دولت دچار يک وضع خاص است که نميتواند با آمريکا رابطه برقرار کند. دولت ايران از يک طرف به دولت آمريکا نامه مينويسد و از طرفی ديگر حرفهای تند و تيز بر ضد دولت آمريکا می گويد. متضاد عمل کردن در روابط بين الملل پاسخ نميدهد.

شما يک روز قبل از راهپيمايی زمان و مکان حضور خود را اعلام کرديد. آيا نترسيديد که به شما آسيب برسانند؟
ـ خير! چرا بايد بترسيم؟از چه چيز و چه کسی بايد حراس داشته باشيم؟ اين حق ما بود.۲۲بهمن مسئله پيروزی ما در سال ۵۷ بود. اگر روز قدس روز مردم فلسطين بود، روز ۲۲بهمن روز پيروزی خود ما بود و بايد ميآمديم.

روز راهپيمايی ۲۲بهمن برخورد نيروهای حکومتی با مردم و معترضين خشن بود. دليل چه بود؟
ـ در اينکه خشن بود شکی نيست.در اينکه اين برخورد با مردم بی سابقه بود کاملاً صحيح است.اين بار حاکميت نميخواست جمعيتی شکل بگيرد. حاکميت از تمام ظرفيت های خود در اين جهت استفاده نمود. از ارگان های مختلف نيرو آورد و دوستان و نزديکان ما را دستگير و برخی را نيز مورد تهديد قرار داد. و اين گونه نيست که چون آنها اين همه تدارک ديدند و لشکرکشی کردند ما نرويم. ميدانستم اينگونه ميشود و آمدم.آينده هم اگر راهپيمايی باشد خواهم رفت حتی اگر بدتر از اين برای من پيش آيد. آنان در رسانه ها گفتند مردم سران فتنه را راه ندادند! سوال من از اين رسانه های وابسته به حکومت و دولت اين است که آيا مردم عادی گاز اشک آور دارند؟ آيا مردم عادی باتوم و قمه دارند؟ آقايان بدانند که اين روزها ميگذرد ولی آثارش خواهد ماند.

وضعيت فرزندتان “علی” چگونه است؟
ـ من دوست ندارم در مورد فرزندم چيزی بگويم؛ ولی همانگونه که در يکی از بيانيه های قبلی گفتم، خود و خانواده ام آماده پرداخت هرگونه هزينه ای هستيم. ليکن چون سوال فرموديد وضعيت جسمی فرزندم علی رو به بهبود است. شرايطش در روزهای اول بسيار بد بود. نگران وضعيت جسمی و روحی اش هستيم. البته بلاها و صدمات وارده به علی يک نمونه کوچک از آسيب ها و حوادثی است که بر ديگر فرزندان اين ملت نيز گذشته است و اين هزينه است که نظام متاسفانه در حال پرداخت آن است.